|
|

Maria
Maria, ci pensi a quannu t’incuntrai? Ristai culpitu di li toi biddizzi. 'Dda risatedda nun ma scordu mai. 'Na fata mi paristi ccu 'ddi trizzi.
La manuzza mi dasti, villutata, unni stampai 'nu beddu vasuneddu.
Quant’era janca, fina e dilicata! 'Mpitturi l’avia fatta ccu 'n pinneddu.
L’ucchiuzzi mi culpirunu lu cori. C’un sulu sguardu nni ristai 'ncantatu. Cchi foru beddi, duci, 'ddi paroli di 'ddu labruzzu, russu 'nzuccaratu.
La notti nun dormu,
pinsannu a ttia. Smaniu 'ntô lettu e mi passa a girari. Sonnu, mi svigghiu, a testa mi sfuria. Bedda, dimmillu tu com’haiu a fari?
Ascuta, amuri miu, 'sti lamenti di 'stu me cori, afflittu e scunzulatu. Un vasuneddu a ttia nun costa nenti!
Ti lu dumannu ccu tuttu lu ciatu.
Modica, 1950

Tristi scunfortu
Bedda, la prima vota ca ti visti m’innammurai di tia pazzamenti. Rigordu chidda frasi, ca dicisti: “T’amu” – mi lu giurasti – “eternamente”.
Quanta alligrizza pruvava 'stu cori sintiri 'dda tò vucca 'ddu parrai.
Chi foru beddi duci 'ddi paroli. Iu nun li pozzu cchiù dimenticari.
Eravamu filici na 'ddi stanti, d’una felicitati senza fini. Ma 'nfami lu diavulu birbanti Cci siminau li pungenti spini.
Ci pensu sempri. Fu l’ultima sira quannu nni dèsimu lu
tristi addiu. La tò facciuzza era comu cira, appujata supra lu pettu miu.
La luna puru idda un potti stari a vìdiri 'dda scena cummuventi. Sutta 'na nuvola si vosi ammucciari, chiudennu l’occhi ppi nun vìdiri nenti.
Sinchiuzzannu, di mia ti
svinculasti, maladicennu lu distinu riu. 'N menzu la strata sulu mi lassasti. La mala genti a nui cci dividiu.
'Stu cori miu nun trova cchiù paci, chianci e nun lu pozzu cunzulari. Pari ca fussi supra di 'na braci e lentu mi lu sentu cunsumari.
Modica, 1951
|
|

A la vicchiaredda di me matri
Matruzza, vicchiaredda ti facisti, doppu ca ottu figghi addivasti. A tutti ottu tu n’arriniscisti. Binidittu lu latti ca ni dasti.
La tistuzza janca è 'ddivintata, scarni li manu scarnu lu tò visu,
parò ni 'ssa vuccuzza 'nzuccarata sempri lu stissu abbunna lu surrusu.
Mammuzza, tutti nui semu spusati e mammi, patri di figghi già semu. Sempri lu stissu a tia allijati, unitamente bbeni ti vulemu.
Ristastivu suliddi, vicchiareddi, comu
quann’erivu frischi spusini. Ma quannu ci su' tutti i niputeddi, li stanzi vacanti diventunu chini.
Maruzza, Turiddu, Ghiorgiu, Saridda ‘Nzulu, Trisina, Ghiurgina e Pippinu, pri nui sempri si la granni stidda, c’anchiarisci lu nostru caminu.
Gnornu di chistu nun troppu luntanu, festa v’amu a fari tutti quanti. La casa vi inchimu, puru 'nchianu, quannu faciti li nozzi 'i damanti.
Modica, 1956

Matri
Matri, matruzza bedda, tu pri mia sii l’angilu custodi miu divinu, stari nun pozzu nò senza di tia. Ocantu ti vulissi di cuntinu.
Matri, matruzza, la tò testa janca nun mi saziassi mai di vasari. La tò manuzza, oramai stanca,
sempri mi vulissi accarizzari.
Matri, chiamamu sempri tutti l’uri, la sula funti china di buntati. Matri, 'nvucamu ni lu gran duluri,
quann’è c’avemu 'na contrariatati. La megghiu stidda è ca dà splinnuri a tutta l’angustiata umanitati.
Modica, 1956
|